O krok przed konkurencją

W branży IT rozwój to podstawa. Oprogramowanie musi być nie tylko nowoczesne, elastyczne i dobre jakościowo, ale też stale rozwijane. W myśl tej zasady programiści muszą nieustannie podnosić swoje kwalifikacje, aby sprostać coraz to nowym wyzwaniom. Czy można to robić podczas codziennej pracy, w natłoku obowiązków i gąszczu rutynowych działań? Owszem, i to bardzo skutecznie.

Dobre lepszego początki

Mija kolejny lipcowy poniedziałek, za oknem grzeje słońce, a na skrzynkę e-mail wpada informacja o powstaniu grupy i zaproszenie na spotkanie. Dwa dni później, po spotkaniu organizacyjnym, wszystko jest już jasne. Dołączyłem do SenteLab – cyklicznego wydarzenia dla osób zainteresowanych poszerzaniem swoich umiejętności w nowych, niekomercyjnych projektach, realizowanych wewnątrz Sente. SenteLab można określić jako warsztaty, w ramach których w gronie kolegów i koleżanek z pracy doskonalimy się w wybranej technologii, realizując ciekawy projekt, na wybór którego sami mamy wpływ.

Na początek ruszyły dwie grupy. Jedna dla zainteresowanych platformą .NET oraz druga, która swoje projekty chciała realizować w oparciu o skryptowy język JavaScript.

Przed nami byli inni

O inicjatywach podobnych do SenteLab można było usłyszeć już nieco wcześniej w innych firmach. Dla przykładu: Google od 2003 roku organizuje Googletts, w ramach których powstały takie narzędzia jak Picasa, Google Video czy Gmail. Dlatego śmiało można nazwać tego typu projekty wewnętrznymi startup-ami.

Inny warty uwagi case to firma 37signals, która od 1999 roku prowadziła biznes oparty na tworzeniu stron internetowych. Z czasem 37signals zaczęło rozwijać się coraz szybciej i zyskiwać kolejnych klientów. W 2003 roku projektów było tak dużo, że podjęto decyzję o wydzieleniu grupy osób, która stworzy oprogramowanie wspomagające zarządzanie projektami. Ich dziełem było Basecamp, które nie tylko wsparło firmę w wewnętrznej organizacji pracy, ale okazało się też ogromnym sukcesem rynkowym. Tak dużym, że od 2004 roku cała firma przyjęła nazwę Basecamp i zaczęła sprzedawać innym oprogramowanie stworzone na potrzeby wewnętrzne. Rok później przedsiębiorstwo porzuciło swoją pierwotną działalność i skupiło się wyłącznie na rozwoju Basecamp’a. Wewnętrzny projekt całkowicie zmienił oblicze firmy, przynosząc jej międzynarodową popularność i olbrzymie zyski.

Najtrudniejszy pierwszy krok

Paul Buchheit, odpowiedzialny za powstanie Gmaila, próbował stworzyć aplikację internetową, która wykorzystywałaby przeglądarkę internetową w roli klienta poczty elektronicznej – już w 1996 roku. Po kilku tygodniach, porzucił pracę nad pomysłem ii wrócił do niego dopiero po 7 latach przy realizacji Gmail. Jak sam mówił, jedną z lekcji, jakie dostał po początkowym porzuceniu prac nad projektem webmailu, był brak działającego produktu, nad którym mógłby dalej pracować, i który mógłby dalej doskonalić.

Wizja finalnego produktu jest istotna, natomiast jego wielkość może nas na samym początku przytłoczyć. Z tego powodu dobrze jest wyodrębnić funkcje, które gotowy program powinien posiadać. Kolejnym krokiem jest pogrupowanie funkcji w większe części, zwane kamieniami milowymi. Ważne jest to, aby nie rzucać się od samego początku na głębokie wody i nie starać się zrobić wszystkiego na raz. Gdy w projekcie nie oddajemy nowych funkcjonalności, a z biegiem czasu nie widzimy postępu prac, to zespół zaczyna się wypalać i traci pierwotny entuzjazm do pracy. Pamiętajmy, że w kilkuosobowym składzie i przy ograniczonej ilości godzin nie zrobimy od razu produktu, który zwykle robimy w kilkukrotnie większym zespole programistów.

Podobnie podeszliśmy do tego w ramach naszej grupy .NET. Podczas pierwszego spotkania na nasz cel wybraliśmy stworzenie narzędzia z interfejsem graficznym do monitorowania bazy danych. Program miał na wykresach liniowych i kołowych wyświetlać w czasie rzeczywistym wydajność zapytań i obciążenie bazy danych oraz umożliwiać użytkownikom badanie i analizowanie aktualnego stanu bazy. Na pierwszych spotkaniach wspólnie zaczęliśmy od zaprojektowania architektury aplikacji, a następnie wydzieliliśmy zadania do zrealizowania na najbliższe spotkania.

Czas to pieniądz

W pracy na etacie przy dużym projekcie często problemem jest znalezienie wolnego czasu. Kolejka zgłoszeń do wykonania, jak na złość, ma tendencję rosnącą. Terminy zbliżają się nieubłaganie. W takim natłoku zadań trudno jest znaleźć wolną chwilę.

W Sente wypracowaliśmy kompromis pomiędzy czasem przeznaczanym na projekt w ramach grup SenteLab, a pracą nad projektami dla naszych klientów. Po przejrzeniu grafików i kalendarzy ustaliliśmy, że najlepsze wyjście to spotykanie się co dwa tygodnie. Przez połowę dnia, w grupie przyjaciół, pracujemy nad tym, co ustaliliśmy na pierwszym spotkaniu. Już teraz mogę zdradzić, że wielkimi krokami zbliżamy się z naszą grupą do wewnątrzfirmowego wydania naszej aplikacji w pierwszej wersji.

Daj się poznać

Zawód programisty wiąże się z tym, że każdy z nas ma masę pomysłów na to, co można jeszcze zrobić. Pracujemy nad własnymi projektami w domu i razem tworzymy projekty open source. Dlaczego nie przenieść części tej energii z powrotem do pracy, gdzie spędzamy większość czasu? Przykład SenteLab pokazuje, że umożliwiając pracownikom rozwój firma może tylko zyskać. Świadomi możliwości rozwoju pracownicy to dla dla przedsiębiorstwa wartość dodana i to nie tylko w branży IT. Jeśli pracujesz w miejscu, w którym podobna inicjatywa mogłaby się sprawdzić lub prowadzisz firmę, w której brakuje podobnych projektów – najwyższy czas to zmienić. W IT rozwój to podstawa!

Komentarze (0)

Polecane artykuły

bg Kultura organizacji

inspiracje, rozwój, zarządzanie,

Czy emocje pasują do biznesu?

Czy inteligencja emocjonalna nie ma znaczenia w relacjach biznesowych? Co, oprócz twardych umiejętności, przyczynia się do odniesienia sukcesu?

bg Kultura organizacji

inspiracje, rozwój,

Kolejne szczyty do zdobycia

Firmy z branży IT nieustannie poszukują pracowników. Młodzi informatycy nie mają żadnego problemu ze znalezieniem zajęcia. Po jakimś czasie okazuje się jednak, że sama praca w zawodzie przestaje wystarczać. Czy życie “na etacie” może dawać spełnienie? Czy można wystrzec się rutyny? Jak pokierować swoją drogą zawodową, aby po kilku latach nie żałować?

ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA I BĄDŹ NA BIŻĄCO.